A #BibliodoBasanta deséxavos un Nadal con boa química e
moi felices festas.
Este chairego naceu na parroquia dos Vilares, Guitiriz, en 1955. Coñecido
pola recuperación do personaxe do Apalpador, é colaborador do Diário Liberdade e
compilador e clasificador de textos marxistas en galego-portugués.
“O lume simboliza o sol, e por iso era habitual prender un tizón ou un lume novo na lareira da casa, abrindo un novo período no ciclo agrícola” (Antonio Reigosa)
Desde mediados de
novembro ou antes os medios de comunicación bombardéannos cunha ampla variedade
de produtos de consumo para as festas do Nadal. Estas convertéronse nun período
no que parece obrigatorio adornar as casas e cidades de modo recargado, facer
compras excesivas, realizar comidas copiosas, etc.
Hoxe en día relacionamos esta canción sinxela a temas relixiosos e ás festas do Nadal. Mais non sempre foi así. No século XIV había en España cancións, de temática xeneralmente profana, creadas nas zonas rurais e cantadas en celebracións populares de calquera momento do ano. A súa forma proviña das cantigas medievais e o seu nome das persoas que as cantaban (villanos, habitantes das vilas rurais). No século XV, xurdiron os primeiros villancicos a partir da modificación desas cancións e cen anos máis tarde, no século XVI, a Igrexa decidiu promover a música en lingua vernácula durante as misas co obxectivo de promover a evangelización. Desta forma, quedaron asociados á relixión, especialmente ás festividades do Nadal.![]() |
| Franz X. Gruber |
![]() |
| Igrexa de San Nicolás, Oberndorf |
Todas as culturas teñen un home sabio pola idade que lles axuda aos nenos a pasar o inverno. A cultura galega ten o Apalpador, que durante os anos de esquecemento sobreviviu nos montes do Courel e o Cebreiro e agora volve facernos compaña.